Helmmal

Het ontwerpproces van een helmmal is een proces dat uit meerdere stappen bestaat en waarbij ontwerpconcepten worden omgezet in tastbare producten die een belangrijke rol spelen bij het waarborgen van de veiligheid en het comfort van helmgebruikers.

Implementeer eerst een idee of concept voor het helmontwerp. Dit omvat het overwegen van de beoogde gebruikers van de helm, hun behoeften en de omgeving waarin de helm zal worden gebruikt. Schetsen worden meestal gemaakt om het idee te visualiseren en een voorlopig ontwerp te bieden als werkbasis.

Vervolgens wordt het schetsontwerp omgezet in een 3D-model met behulp van computer-aided design (cad) software. Dit omvat de helmontwerpvorm, grootte, contouren en details van functies zoals ventilatiesleuven en bevestigingspunten kunnen worden weergegeven.

Zodra het digitale model compleet is, wordt er een prototype gemaakt, vaak met behulp van 3D-printtechnologie, waarmee het ontwerpteam de fysieke eigenschappen van het helmontwerp kan evalueren. Factoren zoals comfort, pasvorm en aerodynamica worden getest. Als er in deze fase gebreken of verbeterpunten worden gevonden, wordt het ontwerp aangepast en wordt er een nieuw prototype gemaakt. Deze cyclus gaat door totdat er een bevredigend ontwerp is bereikt.

De eerste fase is het maken van een model met behulp van 3D-printen op basis van het ontwerp en de maatvereisten van de helm. Dit model, meestal gemaakt van materialen zoals hars of metaal, weerspiegelt de nauwkeurigheid van de helm, inclusief alle details zoals krommingen, inkepingen en extra punten.

Maak vervolgens de malholte en kern. Het hoofdmodel wordt in een doos geplaatst en vloeibaar gietmateriaal, meestal siliconen of andere soortgelijke rubberverbindingen, wordt eromheen gegoten. Zodra dit materiaal stolt, vormt het een exacte replica van de vorm van het hoofdmodel, waardoor het hoofdonderdeel van de mal ontstaat, bekend als de malholte. Het geharde malmateriaal scheidt zich van het hoofdmodel om de kern te vormen.

Zodra de kern en de holte zijn voorbereid, kan de daadwerkelijke helmmal worden gegoten. Dit wordt meestal gedaan door een duurzaam materiaal zoals staal of aluminium te verhitten tot het vloeibaar wordt, dat vervolgens in de holte van de mal wordt gegoten of geïnjecteerd. Zodra het stolt, vormt het een exacte kopie van het originele model.

Na het gieten ondergaat de nieuw gecreëerde helmmal een afwerkingsproces. Dit houdt in dat overtollig materiaal wordt verwijderd en de oppervlakken worden gladgestreken. Afhankelijk van het ontwerp en het malmateriaal kunnen processen zoals schuren, polijsten en poetsen worden gebruikt.

De laatste stap in het productieproces is kwaliteitscontrole. Dit houdt in dat de mal wordt geïnspecteerd om te verzekeren dat deze nauwkeurig overeenkomt met het originele ontwerp. Het omvat het controleren van de afmetingen, het verifiëren van de vorm en het bevestigen dat alle kenmerken correct zijn gevormd. Alle gebreken of fouten die tijdens deze fase worden gevonden, worden hersteld en de mal kan indien nodig opnieuw worden gegoten.

Veel harsen en additieven met een hoge corrosiebestendigheid hebben een corrosief effect op het oppervlak van de matrijsholte, wat kan leiden tot metaaloplossing en afbladdering op het oppervlak van de matrijsholte, de oppervlakteconditie kan verslechteren en de kwaliteit van de kunststof onderdelen kan verslechteren. Daarom is het het beste om corrosiebestendig staal te gebruiken of het oppervlak van de matrijsholte te behandelen met chroom- of nikkelplating.

Goede slijtvastheid. De oppervlakteglans en nauwkeurigheid van spuitgegoten onderdelen zijn direct gerelateerd aan de slijtvastheid van het oppervlak van de spuitgietmatrijsholte. Vooral wanneer sommige kunststoffen glasvezel, anorganische vulstoffen en bepaalde pigmenten bevatten, vloeien ze samen met de gesmolten kunststof met hoge snelheid in het stromingskanaal en de holte, wat aanzienlijke wrijving op het oppervlak van de holte veroorzaakt. Als het materiaal niet slijtvast is, zal het snel slijten, wat schade aan de kwaliteit van de kunststof onderdelen veroorzaakt.

Bij spuitgieten moet de temperatuur van de matrijsholte 300 graden of hoger zijn, dus het is het beste om gereedschapsstaal (warmtebehandeld staal) te kiezen dat een geschikte temperbehandeling heeft ondergaan, anders zal het veranderingen in de microstructuur van het materiaal veroorzaken, wat resulteert in veranderingen in de grootte van de spuitgietmatrijs. Het behouden van een goede dimensionale stabiliteit is ook belangrijk.

Matrijsdelen zijn meestal gemaakt van metalen materialen en sommige hebben complexe structurele vormen. Om de productiecyclus te verkorten en de efficiëntie te verbeteren, is het vereist dat het matrijsmateriaal gemakkelijk te verwerken is tot de vorm en nauwkeurigheid die vereist zijn door de tekeningen.

Spuitgegoten onderdelen met goede polijstprestaties vereisen doorgaans een goede glans en oppervlakteconditie, dus de ruwheid van het holteoppervlak is erg klein. Oppervlaktebewerking, zoals polijsten, slijpen, enz., moet worden uitgevoerd op het holteoppervlak. Daarom mag het geselecteerde staal geen ruwe onzuiverheden en poriën bevatten.

Om de hardheid en slijtvastheid te verbeteren, worden spuitgietmatrijzen over het algemeen onderworpen aan een warmtebehandeling, maar deze behandeling zou de verandering in grootte moeten minimaliseren. Daarom is het het beste om voorgehard staal te gebruiken dat kan worden bewerkt.